Napisane przez: Asti | Luty 21, 2017

Wiersze o niczym

Proza poezją

Zaglądam przez szybkę.
Wpadają w podświadomy zachwyt
– Nasz mały koan!

Jak żebrak –
niby brudny, obszarpany,
przygnieciony brutalnością piękna

A jednak budzi w nas
Łzy wzruszenia
I człowieka

Wiersze o wszystkim
– O piciu i o miłości.
Bezsens form
I poszukiwań.

I takie wątłe,
Jakby zanik światła
Dotknął nas wszystkich.

Poezja prozą

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Kategorie

%d blogerów lubi to: